گفتگوی دکتر احمد شمس با محمود منیری سردبیر ماهنامه ی بوته، پیرامون مسایل دانشجویی

۱۲ بهمن ۱۳۸۹ | ۰۳:۳۰ کد : ۸۹۴ اخبار دانشکده
تعداد بازدید:۵۷۳
گفتگوی دکتر احمد شمس با محمود منیری سردبیر ماهنامه ی بوته، پیرامون مسایل دانشجویی دکتر احمد شمس در مصاحبه با ماهنامه ی بوته در مورد یکسان بودن فضای آموزشی دختران و پسران

گفتگوی دکتر احمد شمس با محمود منیری سردبیر ماهنامه ی بوته، پیرامون مسایل دانشجویی دکتر احمد شمس در مصاحبه با ماهنامه ی بوته در مورد یکسان بودن فضای آموزشی دختران و پسران گفت: یکی بودن فضای آموزشی دانشگاه ها برای دختران و پسران، به دلیل کمبود امکانات و فضاهای آموزشی و در واقع به نظر من امری ناخواسته بوده، چرا که نمی شود به عنوان مثال، یک دانشگاه تهران برای دختران و یکی هم برای پسران داشته باشیم و به نظر نمی رسد در آن هدفی بوده که بارِ مثبت و نتایج خوب آن بیشتر از نتایج منفی این کار باشد. همچنین وی اظهار داشت: از وظایف مهم دانشجو این است که جایگاه خود را به عنوان قشر فعال و الگوی جامعه بشناسد. یعنی یک دانشجو، چه دختر و چه پسر، پوششش، اخلاقش، طرز صحبت کردن ومنشش باید به گونه ای باشد که کاملاً قابل تمیز با دیگر اقشار جامعه باشد و حتی حراستِ دانشگاه هنگام ورود دیگر نیازی به رویت کارت دانشجویی نداشته باشد. دکترشمس در مورد ملاک ها و معیارهای مسئولینِ دانشگاه ها برای برخورد با دانشجو و اساتید گفت: برای دانشگاه معیارهایی وجود دارد که دانشجو و اساتید را با آن ها می سنجد، که به طور کلی احکام و آموزه های دینی است ولی اگر بخواهم به تفکیک بگویم، یکی آیین نامه ای است که از طرف وزارت علوم و دفتر مرکزی دانشگاه ها ابلاغ می شود و یکی هم عرف و انتظاراتی است که از یک دانشجو می رود. البته قبول دارم که اجرای این مسایل ازسوی ناظران گاهی اوقات به صورت سلیقه ای اعمال می شود، که البته تا حدودی هم منطقی است، چرا که همه ما انسانیم و همیشه در یک حالت روحی و روانی قرار نداریم. و در پایان او به راهکارهای بهبود وضعیت دانشگاه ها اشاره کرد و گفت: اگر ما بخواهیم وضعیت فرهنگی دانشگاه ها سامان پیدا کند، ابتدا باید از خودمان شروع کنیم، یعنی باید درمراکز از اساتیدی استفاده شود که خود و اطرافیانشان مقید هستند، و اگر این کار شد همایش ها، سخنرانی ها و صحبتهایی که از طرف این اساتید مطرح می شود نیز به دل جوانان می نشید و تاثیر بیشتری می گذارد. ولی اگر تنها بحث انتظامات و نظارت آن، بدون هیچ کار فرهنگی و اصولی به میان باشد، ممکن است دانشجویان در داخل دانشکده ها وضعیت مناسبی داشته باشند ولی نمی توان مطمئن بود که آنان در بیرون نیز با همین وضعیت حاضر باشند و دانشگاه ها نقش انسان سازی خود را به خوبی انجام داده باشند. البته باید دانست که همه مسئولیت بر دوش مدرسه و دانشگاه نیست و خانواده ها و صدا و سیما و دیگر نهادها نیز بایستی کار کنند. و آنها نیز اگر می خواهند گفته هایشان مفید باشد باید از خودشان شروع کنند. به نظر من، نقطه ی مطلوب در روابط دختر و پسر آن جایی است که هر دو در روابط خود متناسب با احکام و آموزه های دینی، شخصیت دانشجو و در راستای تعالی هم عمل کنند، حتی ممکن است دو طرف با یکدیگر ازدواج کرده باشند ولی باید رفتار خلوت آنها با رفتاری که در دانشگاه و دیگر مکانهای عمومی دارند متفاوت باشد.


نظر شما :